Podatek od biurowców i galerii handlowych wchodzi w życie

Z dniem 1 stycznia 2018 roku zaczyna obowiązywać uchwalona w 2017 nowelizacja ustawy o podatku dochodowym nakładająca na właścicieli biurowców i budynków handlowo-usługowych obowiązek zapłaty minimalnego podatku. Zgodnie z definicją art. 30g nowelizacji podatek ten płacony jest z tytułu "własności środka trwałego położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej". Celem ustawodawcy jest tutaj upewnienie się, że każdy właściciel większych budynków biurowych (minimalna wartość tutaj przyjęta to 10 000 000 zł) będzie płacił chociaż minimalny podatek z tytułu jego wykorzystania. Z dniem 1 stycznia wysokość tego podatku została ustalona na 0,035% nadwyżki wartości nieruchomości powyżej wspomnianej kwoty 10 mln złotych (według wartości początkowej środka trwałego według prowadzonej ewidencji). Podatek ten powinien być płacony do 20tego dnia następującego po miesiącu, za który płacony jest podatek.

Kryteria opodatkowania

Jakie dokładnie budynki podlegają opodatkowaniu? Podstawą jest tutaj klasyfikacja budynku - i tak opodatkowane są:

  • centra handlowa
  • domy towarowe
  • samodzielne sklepy i butiki
  • pozostałe budynki handlowe-usługowe
  • budynki biurowe
Kiedy można nie płacić podatku

Ponieważ założeniem ustawodawcy było "przymuszenie" wszystkich właścicieli do płacenia minimalnego podatku, a nie podwyższania obecnego opodatkowania przewidziane są sytuacje w których podatnik nie będzie zmuszony do jego płacenia. Według nowelizacji właściciel zwolniony z zapłaty podatku jest gdy:

  • wartość budynku jest mniejsza niż 10 mln złotych
  • wyliczony podatek od nieruchomości jest niższy od kwoty zaliczki na podatek dochodowy
  • budynek wykorzystywany jest wyłącznie lub w głównym stopniu na własne potrzeby podatnika
  • budynek należy do składników majątku, które nie są uzywane na skutek zawieszenia wykonywania działalnosci gospodarczej
Niejasna interpretacja przepisów

Według opinii części ekspertów ze względu na pośpiech legislacyjny niektóre zapisy w ustawie nie są precyzyjne i mogą doprowadzić do sytuacji w której ustawodawca zamiast wymusić na podatnikach płacenie minimalnego podatku udostępnił im narzędzie pozwalające na zmniejszanie w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy.

Ponieważ ustawodawca pozwala nie wpłacać podatku od nieruchomości komercyjnej w sytuacji, gdy jest on niższy niż płacone zaliczki, a jednocześnie pozwala na jego odliczenie od zaliczek na podatek dochodowy (nie precyzując, że chodzi tutaj tylko o wpłacone zaliczki!) można te przepisy interpretować jako możliwość zmniejszania miesięcznych zaliczek tym właśnie podatkiem.

Tutaj jednak radość jest ograniczona ponieważ ustęp 10 już jasno precyzuje, że mowa tutaj tylko o zaliczkach uiszczonych, więc sumarycznie i tak w ujęciu rocznym ta optymalizacja nie przyniesie podatnikowi oszczędności. Dodatkowo taka intepretacja przepisów jest sprzeczna z założeniami ustawodawcy więc Urzędy Skarbowe prawdopodobnie będą stosować swoją wykładnię, co może doprowadzić do licznych procesów sądowych.